تازه بگو ، حرفی تازه بزن – يوريک کريم مسيحی
در اواخر تير ماه شاهد انتشار تازه ترين شماره های سه نشريه ی تخصصی عكاسی بوديم . هر چند يك ماه ديرتر .
اما ديگر عادت كرده ايم كه تقويم را معيار انتشار يك فصلنامه تخصصی ندانيم . زمستان و تابستان ندارد كه ؛ همين كه هستند خودش كليست !
عكسنامه
اين كه شماره تازه عكسنامه را تا چهار ، پنج يا حتی شش ماه ديگر بر كيوسك روزنامه فروشی خيابان انقلاب نخواهيم ديد مطمئنا خبر خوشايندی نيست .
انتشار يك شماره به جای دو شماره ی 21 و 22 ( بهار و تابستان 1385 ) كه عكسی از مهران مهاجر را بر جلد دارد حاكی از اين مهم است .
اما آنچه را كه بيش از همه چيز در اين شماره عكسنامه دوست داشتم نوشتاری بود از سوزان سونتاگ تحت عنوان عکاسی در حوزه علوم انسانی . سونتاگ در بخشهايی از اين نوشتار می نويسد :
در واقع سوالی كه بايد پرسيد اين است كه اگر عكاسی هنر است و مورد پذيرش اجتماعی و يا جامعه شناختی قرار گرفته ، آيا هنری مانند هنرهای ديگر است ؟ عكاسی را نميتوان دقيقا ، عين نقاشی ، هنر دانست و شايد يكی از دلايل تاثير و نفوذ عكاسی هم همين باشد . من معتقدم عكاسی بيش تر يك جور فراهنر است تا هنر . يعنی هنری است كه هنرهای ديگر را در كام خود فرو می برد . نوعی آفرينش است ...
ضمنا اگر به جف وال و صحنه سازی در عكاسی علاقه منديد توصيه ميكنم روزی روزگاری در عكاسی ( مروری بر داستان پردازی در عكاسی معاصر ) را از دست ندهيد .
مطالب اين شماره :
عکاسی فيلم در سينمای ايران / عباس بهارلو
نگاهی به عکاسی زيارتی در مشهد / گوهر دشتی
تکثير مکانيکی – عکس : به مثابه ارتقای فرهنگی يا فريب توده ها / نيلوفر معترف
عکاسی در حوزه علوم انسانی / سوزان سونتاگ / ترجمه احمدرضا تقاء
روزی روزگاری ... مروری بر داستان پردازی در عکاسی معاصر / شارلوت کاتن / ترجمه هليا دارابی
عکاسی انضمامی چيست ؟ / گوتفريت يگر / ترجمه سعيد خاموش
عکس و نوشته / يانگ ژنژونگ . شائو ينونگ و موچن. جان پوتيت / ترجمه سعيد خاموش
تعلق به گروه / کريستيان گتينونی و يانيک ويگورو / ترجمه سعيد خاموش
اصطلاح نامه / از سايتMasters of Photography / ترجمه فرهاد صادقی
تجربه ها / عکس
خبرها
عكاسی خلاق
« وفتی مخاطب من بچه ها هستند مسلما يك عكس معمولی جذاب كه آن را درك كنند تاثير بيشتری از يك عكس عكاسانه دارد كه خوب درك نشود »
« من عكسهايم هستم و آنها من هستند »
« عكاسي براي من گرفتن عكس خوب يا هنري نيست . من با آن مي خواهم حرف هايم را بزنم »
جملات بالا نقل قوليهاييست از مريم زندی و از آخرين گفتگويش با افشين شاهرودی كه در شماره ششم اين نشريه به چاپ رسيده است . اگر چه بخشهايی از گفته ها پيشتر در مصاحبه ای با ماهنامه زنان عنوان شده بود اما هنوز هم می تواند لااقل به علت حاشيه اش داغترين بخش عكاسی خلاق تازه باشد .
در اين شماره عكاسی خلاق برای سومين بار به سراغ ابراهيم حقيقی رفته ، كه با شعار نشريه كه عكاسی خلاق پاتوق گرايش های نو آورانه است ( و بی تعصب به تمامی پديده های عكاسی ايران ميپردازد ) متناقض است .
اما دوست داشتنی ترين بخش بی شك مطلب پريسا دمندان است با عنوان پلارويدهای تاركفسكی . ديدن عكسهای فوری استاد نه به اندازه شاهكارهايش در سينما ، اما لذت بخش است .
مطالب اين شماره :
چنته مدير مسئول ( عکس و عکاسی در مطبوعات ) افشين شاهرودی
پنجره واقعی ( به بهانه نمايشگاه عکس پنجره های نقره ای ) سعيد دستوری
شايد کمی لبخند ( عکس هايی در حاشيه نمايشگاه پنجره های نقره ای ) آسيه عطايی
ديدار و گفتگو با مريم زندی افشين شاهرودی
تورهای عکاسی خلاق عکس هايی از کوير مرنجاب و باغ های پرورش گل در محلات
نجات آرشيو استوديوهای بم پريسا دمندان
زير سئوال بردن قوانين ( مطالعه عکسی از اليةوت ارويت ) آسيه عطايی
معرفی محصول برگزيده ( تلويزيون LA-37R71 ) مانيتور پيشرفته ای برای عکاسان ديجيتال
در شهر زيبای دوبلين گزارش خبرنگار AP درباره بيل دويل Bill Doyle مترجم علی حريه
تعيين صلاحيت استادان و مربيان عکاسی محمد رضا طهماسب پور
تصويری از دنيايی حسی – فلسفی ( تحليلی بر مجموعه عکس حوا ) افشين شاهرودی
اندوه ديدن چيزها برای آخرين بار ( پولارویدهای تارکوفسکی ) پريسا دمندان
بگذار يادمان بماند ( پرتره هايی از هنرمندان کرد عراق) سالم صلواتی
خواب ( گزارش مصور) ابراهيم حقيقی
معرفی کتاب عکس هايی از جهان پهلوان تختی
آخرن تصوير ( آلبوم عکس علی شريعتی )
شيوه ديگری برای گفتن
يک نامه مهرداد عسگری طاری
فراخوان دهمين نمايشگاه دوسالانه عکس ايران
رويدادهای عکاسی
حرفه : هنرمند
بخش عمده حرفه : عكاس پانزدهمين شماره حرفه هنرمند اختصاص دارد به رابرت ادامز .
در صفحه معرفی رابرت ادمز چنين نوشته شده است :
رابرت ادمز در زمره ی عكاسانی است كه در مواجهه با دنيای واقعی ، عكاسی را معنا ميكنند . چنين كسانی بسيار هوشمند و يگانه اند و خلاف جريان می روند و به جای آنكه به واطه ی تصوير (=زيبايی ) با دنيا درگير شوند ، با كنش و معنای عكاسی ، با هستی رويارو ميشوند . از اين رو ، آنها از دنيای تصاوير ( عينی و ذهنی ) و در نتيجه از نارسيسيم تصويری و روانی فاضله ميگيرند . ادمز و عكسهای او با چنين ويژگيهاری ، كاملا آماتور به شمار می آيند نه به خاطر كمبود مهارت يا ذوق ورزی شان ، بلكه به خاطر اصرارشان بر دوری گزيدن از امر حرفه ای .
مطالب بخش حرفه : عکاس اين شماره :
رابرت ادمز : زمين نگاری جديد - جاناتان گرين – شهريار توکلی / نواحی مرزی و غم انگيز رابرت ادمز – اندی گروندبرگ – فرشيد آذرنگ / هر چه بود هنوز هم هست – گفت و گو ريچارد وودوارد و رابرت ادمز – غزاله هدايت / زيبايی در عکاسی – رابرت ادمز - حميد رضا کرمی / عکاسی از هيچ – شارلوت کاتن – فريناز سندانی / عکاسان جوان :حميد دروديان، محبوبه کرمعلی، هاتف منتظری، ليلا رحيمی، / پنجره عقبی : چيزی تازه بگو ، حرفی تازه بزن – يوريک کريم مسيحی
منبع:ایزو800
